Euroknallers

Het Europese Parlement overwoog deze eerste week van mei een regeling in te voeren waarbij de internetconnectie van de overtreder wordt afgesloten nadat deze drie maal betrapt is op illegaal downloaden.
Even onuitvoerbaar als absurd, zo lijkt me. Hoe gaan we bewijzen wie er aan het downloaden was? Wie zet het internet bij de boosdoener uit − en gaat het daarbij dan ook om mobiel internet? Wie voorkomt dat er bij een andere provider met een andere router en een nieuwe pc een nieuw internetabonnement wordt genomen onder een andere naam?
Met name de Fransen waren voorstander van deze ‘three strike’-maatregel, waarbij niet de rechter, maar een overheidsorgaan het internet van iemand zou moeten kunnen afpakken − het ultieme machtsmiddel om vanuit Europa het intellectueel eigendom te beschermen. Met een dergelijk paardenmiddel, onderdeel van het zogenaamde Telecom-pakket dat verder overwegend gericht is op de bescherming van consumentenbelangen, zou het mogelijk worden om providers de inhoud van downloads te laten controleren. Diezelfde providers zouden naar de wens van de Fransen tot afsluiting moeten overgaan. Dat land vindt dat de piraterij waar de muziekbusiness mee te kampen heeft met kracht moet worden bestreden.
Sophie in ’t Veld (Europarlementariër voor D’66) zei op 6 mei op Business News Radio dat het niet zo is dat je zaken als intellectueel eigendom en auteursrecht helemaal niet zou moeten beschermen. Maar ze is tegen de voorgenomen maatregel, ze vindt dat de rechter moet gaan over schendingen en niet een provider of toezichthoudend orgaan.

So far so good. Maar daarna komt het: volgens In ’t Veld staan de principes van intellectueel eigendom en auteursrecht ontzettend onder druk. Mensen moeten natuurlijk betaald worden voor hun ideeën, hun inspanningen en investeringen, maar daar zou naar haar idee een ‘andere vorm voor moeten worden gevonden’. Op de vraag wat dat dan zou moeten zijn, volgde niet veel meer dan dat daar ‘over gepraat zou moeten worden’. Door de komst van het web zijn de oude regels nauwelijks te handhaven, zo stelde de politica.
Hier loopt de discussie weer vast. Het is te gemakkelijk om te roepen dat de nieuwe situatie en de oude wetgeving niet meer bij elkaar passen en dat er nieuwe business modellen nodig zijn. Ook bij die nieuwe business modellen zal toch iets moeten worden afgesproken over eigendomsrechten, zodat juist in situaties waar sprake is van diefstal, kan worden ingegrepen. Daar kan geen Creative Commons licentie tegenop.
De wet is gelukkig verworpen en de voorstellen gaan weer terug naar de tekentafel, dus wie weet wat er nog volgt. Ik zou zeggen, snel naar het internet − nu het nog kan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: