Death in Venice Part II

Eind juli bezocht ik Venetië. Bad timing: het was er warm en druk, maar gelukkig is er meer te zien dan de rug van de toerist die voor je loopt. Camera in de aanslag, horecafunctionarissen afwimpelend, scheel ziend van de Venetiaanse maskers. Je komt ogen en oren tekort. Gelukkig moet iedereen zijn tempo aanpassen (stapvoets, want geen autoverkeer aanwezig in het centrum).
Berlusconi is een vreemde snuiter. Kerken en kloosters kan je zonder problemen betreden. Je kunt er bovendien probleemloos ver in doordringen, zodat je tot je verrassing plotseling achter het altaar staat in plaats van er voor. Dat kan niet de bedoeling zijn, maar het is wel bevorderlijk voor een ander perspectief.
Elders is het vooral een onbekende die ogen en oren tekort komt en daarom veelvuldig voor het vogelperspectief kiest. Op veel plaatsen, waaronder de soms erg nauwe straatjes en steegjes, hangen surveillancecamera’s. Aan de verlichting kan het niet liggen. Overal hangen dezelfde klassieke Venetiaanse lantaarns.
Alleen de universiteit heeft een bordje aan het hek bevestigd: pas op, u wordt gefilmd. De meeste mensen kijken recht voor zich uit, en zullen dit bordje dus opmerken. Vrijwel niemand kijkt omhoog, waar de camera’s hangen. Voor Death in Venice – Part II hoeft er alleen nog maar gemonteerd te worden.

Gelukkig verkleinen de nauwe steegjes en het verbod voor wegverkeer de kans dat Google Streetview hier nog wat aan toe kan voegen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: