Linkse hobby’s, rechtse hobby’s

23/09/2010

Rechtse hobby’s (de JSF, hypotheekrenteaftrek, de beveiliging rondom voetbalwedstrijden) zijn minstens vijf maal zo duur als linkse hobby’s, zo stelt Maarten van Rossem in een interview in de NVB Preconference Krant. Er is dus geld genoeg te halen voor het nieuwe kabinet, het is meer een kwestie van kiezen. Als de uitspraak van Van Rossem klopt, dan zou een centrum-links kabinet vanuit financieel oogpunt meer voor de hand liggen. De toekomst ziet er hoogstwaarschijnlijk anders uit. Onder ‘linkse hobby’s’ wordt onder meer ‘de culturele sector’ geschaard en onderdeel daarvan zijn de openbare bibliotheekvoorzieningen in Nederland. Dat openbare bibliotheken (OB’s) met die positionering niet onverdeeld gelukkig zijn, ligt voor de hand. Veel OB’s zijn – min of meer in samenspraak met hun opdrachtgever, de gemeente – al een eindje opgeschoven richting ‘welzijn’. De bibliotheek als ontmoetingsplaats, waar koffie, een krant en internet verkrijgbaar is. Waar een debat wordt gevoerd of een tentoonstelling is te zien. Of waar jongeren kunnen gamen. Of die flirt met het welzijnswerk zekerheden biedt, valt met Rutte-1 te betwijfelen. Logischer zou het zijn om de OB te scharen onder onderwijs. Niet om het volk te verheffen, maar om leerlingen, scholieren, studenten (en de groep die het straks moet hebben van life long learning) bij te scholen in mediawijsheid en informatievaardigheden – zodat men Google, Powned, De Telegraaf en Nu.nl niet als enige informatiebron leert te beschouwen. Om te voorkomen dat de laatste restanten kenniseconomie en kritische samenleving in het niets oplossen.

Maar helaas, ook het onderwijs zal fors moeten inleveren onder een zandkleurig kabinet. Voor OB’s blijft er dan maar een optie over: laat de markt zijn werk doen. Privatiseer de openbare bibliotheek! Nadeel is dat je dan als ruimdenkend mens met een brede interesse niet in de bible belt kunt blijven wonen – of in een prachtwijk. Of in de periferie.

Zijn er alternatieven? Ja, de bibliotheek moet in de aanval. Dat betekent: veranderen, innoveren, inzetten op nieuwe businessmodellen en nieuwe technologie. Gelukkig is er op 10 november 2010 een congres dat geheel aan deze thema’s gewijd is. En ja, Maarten van Rossem komt daar ook, dus dat wordt genieten.

Advertenties

Kennisinfrastructuur

16/09/2010

De IT van Amsterdam is een chaos, zo berichtte Het Parool afgelopen week. Dat is geen goed nieuws voor een stad die dit jaar de WCIT organiseerde. Tijdens dat met veel poeha en tamtam aangekondigde congres sprak ook de CIO van Amsterdam. Of toch niet?
ICT is gewoon onderdeel van de portefeuille van een van de wethouders, te weten Eric Wiebes. Die heeft naast ICT ook Verkeer, Vervoer en Infrastructuur onder zijn hoede. En daar hoort ook de Noord/Zuidlijn bij – en voor de volledigheid: ook luchtkwaliteit. De fractie van D’66 noemde het ICT-dossier van de stad een groter hoofdpijndossier dan de Noord/Zuidlijn.
Juist door die Noord/Zuidlijn is er de afgelopen jaren misschien wel wat te weinig aandacht geweest voor strategisch (en misschien zelfs wel operationeel) IT-beleid. Amsterdam is jaarlijks 130 miljoen euro kwijt aan de IT-omgeving waarin ruim 15.000 verschillende programma’s worden gebruikt. Dat in Amsterdam de websites van de zeven nieuwe stadsdelen draaien, mag dus een wonder heten, maar de rest rammelt zo erg aldus Het Parool dat zelfs het uitbetalen van uitkeringen in gevaar zou kunnen komen.
Toch heeft Amsterdam een heuse CIO. In 2008 werd die functie gecreëerd en in 2009 begon de voormalige COO van Siemens, Claudia de Andrade De Wit aan een reorganisatieplan. Maar helaas, deze CIO is niet verantwoordelijk voor de volledige IT-strategie. De stadsdelen behouden hun autonomie op IT-vlak. Terwijl zowel het ICT-beleid van de stad als de metrolijn toch onderdeel zijn van de kennisinfrastructuur – want met de auto begin je niet zo veel in Amsterdam.
Dus wanneer die uitkering onverhoopt niet wordt overgemaakt omdat er ergens een backup zoek is, zit er maar een ding op: verhuizen naar een ander stadsdeel. Een alternatief is verhuizen naar Rotterdam. Het IT-budget van Rotterdam bedraagt ruwweg de helft van dat van Amsterdam. En ja, ook in Rotterdam is er een metrolijn van Noord naar Zuid.


Kennismigrant/2

12/09/2010

Amerika is lek, het land moet nog beter op slot. Er zijn twee trends zichtbaar: het duurder maken van het invliegen van buitenlandse resources en het bemoeilijken van offshoring. De Amerikaanse staat Ohio heeft besloten niet meer toe te staan dat IT-activiteiten van publieke diensten offshore worden ondergebracht. Eerder al werd in de staat New York gepleit voor heffingen op offshoring van klantcontact. En kort geleden werd de landelijke regeling voor de zogenaamde H-1B en L1 visa aangescherpt door de kosten voor deze visa bijna te verdubbelen, via de inmiddels aangenomen Border Security Law. Met deze wet wil de Amerikaanse overheid 600 miljoen dollar binnenhalen voor uitbreiding van de beveiliging van de Mexicaanse grens. Ieder bedrijf met een omvang van meer dan 50 medewerkers in de VS moet voor een visum nu circa 2000 dollar meer gaan betalen. De regeling geldt voor bedrijven waarvan meer dan de helft van de werknemers niet de Amerikaanse nationaliteit heeft. De verhoging komt bovenop de al bestaande kosten van circa 2300 dollar per visum.

Analisten voorzien dat de Indiase IT-sector hier klappen van gaat krijgen. Ondernemingen zoals Infosys, Wipro, HCL en TCS halen 60 procent van hun exportopbrengsten uit de VS. Conservatieve Amerikanen willen met deze regelingen een halt toeroepen aan de ontwikkeling dat Amerikaanse studenten niet meer voor de IT-sector zouden kiezen – ze zouden immers toch niet kunnen concurreren op de arbeidsmarkt, waar goedkope Indiase IT’ers vanuit Indiase ‘sweatshops’ worden ingevlogen.

Andere analisten relativeren de effectiviteit van de regeling: ze wijzen op het feit dat de grootste Amerikaanse IT-bedrijven zoals Microsoft, Accenture en IBM ook grootverbruikers zijn en dat vermoedelijk zullen blijven. Deze bedrijven ontspringen de dans doordat ze voldoende ‘fellow Americans’ in dienst hebben. In 2009 deden ze 25.500 visumaanvragen, Amerikaanse toppers uit deze lijst zijn goed voor jaarlijks bijna 2.000 aanvragen.

Bij de op handen zijnde verkiezingen in Ohio wordt door de democraten juist ingezet op een stimuleringsbeleid om nieuwe buitenlandse ondernemingen te lokken. Niet zo vreemd als je ziet dat er in Ohio maar één grotere Indiase partij actief is: TCS heeft er een vestiging met 300 medewerkers.

Zie ook https://erikbouwer.wordpress.com/2009/01/28/kennismigrant/


Apple-kerk

09/09/2010

In internetland zijn twee krachten met elkaar aan het strijden: openheid en geslotenheid. Office draait gratis online en iTunes wordt net zo goed gebruikt door Microsoftgebruikers. Verschillende sociale netwerken worden steeds vaker gekoppeld. Online diensten zijn beschikbaar op allerlei mobiele platforms. Toch is echte interoperabiliteit nog ver te zoeken. Net als bij de Nederlandse publieke zenders houden sommige technologieleveranciers vast aan verzuiling.
De Amerikaanse website PC World kwalificeerde het afgelopen week als een Grand Slam: Samsung werpt zich bij de introductie van de Androidgebaseerde Galaxy smartphone volledig in de strijd met Apple. Ook al is Samsung misschien wat anoniem en roept het merk niet direct warme associaties op, daar staat tegenover dat de fabrikant zich niets aantrekt van de marketingwet dat nieuwe technologie iets exclusiefs zou moeten hebben. Samsung rolt haar nieuwe smartphone, die verdacht veel op de iPhone lijkt, dus zo breed mogelijk uit in de VS en maakt daarbij gebruik van de vier grootste mobiele netwerken. De toestellen zijn wel gekoppeld aan providers (T-Mobile, AT&T, Sprint en nu ook Verizon hebben alle vier een enigszins ‘customized’ apparaat in de aanbieding) maar in de kern gaat het steeds om hetzelfde apparaat. Er zijn in korte tijd al een miljoen toestellen verkocht. Het lijkt er op dat de kopers vooral gaan voor functionaliteit en gebruiksgemak.
Analisten hebben aangegeven dat Apple twee keer zo veel iPhones zou kunnen hebben verkocht als dat toestel niet exclusief aan AT&T was gekoppeld, aldus PC World, dat ook constateert dat Motorola en HTC (ondanks enige mate van exclusiviteit) de basis hebben gelegd voor een enorme groei van het Android platform.
PC World suggereert dat in de toekomst alle fabrikanten hun apparaten breder zullen gaan vermarkten. Mobiele connectiviteit en het beschikken over een apps store begint een commodity te worden. Dat opent veel nieuwe mogelijkheden, maar betekent ook het begin van de Apple-secularisatie. En dat is weer goed nieuws voor de tabletmarkt, waar Samsung slimmer opereert dan Apple. Gebruikers zitten in de 21e eeuw niet meer te wachten op platforms met allerlei beperkingen. Als een paradigma shift bij Jobs uitblijft, is Apple binnenkort een middeleeuws merk.


Wel de eerste, niet de beste?

09/09/2010

In NRC Handelsblad van afgelopen weekend werd geschreven over de moeizame weg die het eBook aflegt. Uitgevers krijgen de schuld: zij zijn terughoudend in het beschikbaar stellen van bestaand (en nieuw) materiaal. Ook bibliotheken kijken enigszins afwachtend toe. Algemene conclusie: uitgevers moeten niet bang zijn en voor het uitgeven van eBooks hetzelfde afrekenmodel met auteurs hanteren als voor gedrukte uitgaven.

Een aspect werd over het hoofd gezien: de opsplitsing in tablet-land. Consumenten en instellingen omarmen de e-reader nog niet massaal, omdat er veel aanbieders zijn van verschillende apparaten. Sommige fabrikanten leggen voortijdig het loodje, andere worden gekenmerkt door gebrek aan openheid (zoals de Kindle van Amazon). Daarnaast is de iPad verschenen, als e-reader voor gewone boeken een onhandig, zwaar en glanzend apparaat; maar wel weer perfect bruikbaar voor tijdschriften en games. Ook de iPad is onderdeel van een gesloten systeem en de Apple Store vraagt aan de aanbieders van Apps een afdracht van 30 procent. Consumenten investeren niet direct in zowel een tablet als een e-reader. Zit de oplossing in een combinatie, die beter is dan de iPad?

Die oplossing komt vanuit de Aziatische hoek, aldus Samsung: het elektronicabedrijf heeft afgelopen week de Galaxy Tab geïntroduceerd. De Koreanen zijn goed in crowdsourcing: ze maken gebruik van de aanwezige kennis en ervaring (in dit geval van Steve Jobs’ team) en brengen daarna iets op de markt wat beter zou moeten zijn. Waar Jobs inzet op early adopters die pas meer tevreden worden gesteld met een tweede, verbeterde versie van de iPad, pakken de Koreanen meteen op wat Jobs schijnbaar doelbewust in zijn eerste versies laat liggen. De Galaxy heeft twee camera’s aan boord, is bijna de helft lichter dan een iPad, draait op Android en ondersteunt Flash, en tot 90 procent van de apps uit de Android Market is direct en volledig toepasbaar op de tablet. Bovendien verschaft de Galaxy toegang tot 2.500 tijdschriften, 1.600 dagbladen en 2 miljoen boeken en komen er meerdere modellen uit die allemaal met 3G werken. Als het gaat om versnellen en opengooien van de markt – ook interessant voor de uitgeefsector – dan is het Jobs die de opmaat geeft. Daarna wordt het tempo niet meer bepaald door Sillicon Valley, maar door Azië. Nu nog bezien of de Galaxy ook echt geschikt is als e-reader: to be continued.

Meer info ook op: http://webwereld.nl/nieuws/67045/samsung-onthult-galaxy-tab.html


Eenmaal fout altijd fout?

02/09/2010

Eenmaal fout altijd fout? Of kunnen foute mensen, foute organisaties en foute kranten in de tijd van karakter veranderen? Bas Savenije, directeur van de KB, wierp de knuppel in het hoenderhok (zie ook het interview op de website van Digitale Bibliotheek). Er was wel wat gekakel te horen, maar sneller dan verwacht stemde het ministerie van Justitie in met het KB-plan om foute kranten online beschikbaar te stellen.
NSB-Kranten hebben misschien een gedeeltelijk verderfelijke inhoud (er staan ook gewone berichten in en alledaagse advertenties), maar ook een foute krant is direct na verschijning onderdeel van ons erfgoed en daarmee object van de wetenschap.
De KB moet wel waarschuwen voor de inhoud, zo vindt het ministerie. En verder moet de mogelijkheid tot downloaden zo veel mogelijk beperkt worden en verdere verspreiding zou strafbaar moeten zijn. Die twee richtlijnen zijn lastiger dan waarschuwen voor de inhoud. Met ‘print screen’ is ook niet-downloadbaar materiaal op te slaan, af te drukken en te verspreiden. Met OCR kan het vervolgens gewoon weer digitaal worden geanalyseerd. Daarmee zijn bijvoorbeeld weer bestanden aan te leggen van persoonsnamen. Het is allemaal even omslachtig als naar de KB gaan en het materiaal (dat gewoon fysiek opvraagbaar is) fotograferen. De terughoudendheid die in de richtlijnen van justitie weerklinkt is begrijpelijk, maar op de lange duur niet vol te houden.
In veel landen worden de gruwelen van de oorlog breed uitgemeten, bijvoorbeeld door voormalige concentratiekampen open te stellen. Recente oorlogen komen terug in games, inclusief vijanden, explosies en bijbehorende bloedspatten. Hoewel vorm en doel verschillen is duidelijk dat informatie over heden of verleden altijd een weg vindt naar eindgebruikers. Dus nee, je kunt niet voorkomen dat foute types aan de haal gaan met de informatie uit foute kranten. Het echter ook een misvatting dat je foute types zou aanzetten tot haatzaaierij door foute kranten volledig toegankelijk te maken. Daar zijn voldoende andere manieren voor, zo blijkt uit de huidige politieke constellatie.


Regels zijn regels

29/08/2010

“Postzegel ontbrak bij aanmelding, daarom geen studie”, zo kopte NRC Handelsblad op 24 augustus op de eigen website. De 17-jarige Niels was vergeten bij de definitieve aanmelding een postzegel te plakken op de retourenvelop, waardoor de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) zijn inschrijving weigerde. Hij tekende bezwaar aan, maar de rechter concludeerde dat de weigering van DUO terecht was. Dat Niels met een cijfergemiddelde van een acht automatisch zou zijn toegelaten mocht niet baten. En terecht. Het is gemakkelijk om tegen bureaucratie – toch al een kwetsbare eigenschap van onze kenniseconomie – aan te schoppen.

Het zowel stellen als strikt toepassen van regels draagt bij aan een betrouwbare overheid. Het is juist daarom jammer dat de kop van NRC Handelsblad zo misleidend is. Student Niels kan weliswaar dit jaar niet beginnen aan de studie geneeskunde, maar kan gewoon gaan studeren en kiest daarbij voor bewegingswetenschappen. Niels noemde de opstelling van DUO “buitenproportioneel bureaucratisch”, aldus NRC Handelsblad. Maar met studenten die een postzegel vergeten te plakken, winnen we de oorlog niet, laat staan dat onze kenniseconomie gediend is bij dit soort grove onzorgvuldigheden. De beoordelend beambte van DUO heeft gewoon zijn werk gedaan, de rechter heeft dat terecht onderschreven met zijn uitspraak.

Over normen en waarden werd tot nu toe hoofdzakelijk gepraat.  Dat ze nu ook als leidraad worden gehanteerd in het dagelijkse leven is het bewijs dat de achtereenvolgende kabinetten Balkenende toch succesvol zijn geweest. Een mooi opstapje voor het kabinet Rutte. Een opsteker voor Wilders. Wat mij betreft pakken we meteen door. Fouten zoals Niels die maakte, moeten in de toekomst strenger worden bestraft. Registreer dit soort rampzalige missers in een centrale database. En driemaal dezelfde fout? Het land uit!